تبلیغات
در حاشیه - اوستا عبدالحسین برونسی
در حاشیه

اوستا عبدالحسین برونسی

پنجشنبه 8 مهر 1389

 

اینها جزء عجایب انقلاب ماست. جزء چیزهایی كه دیگر نظیر ندارد؛ یك فرد روستائى و به ظاهر عامى، در جمعى كه فرماندهان درجه‌ یك نشسته بودند و رئیس جمهور وقت آن روز هم نشسته بود، آمد صحبت كرد و گزارش میدان جنگ داد، جورى كه همه‌ این فرماندهان رسمى‌اى كه نشسته بودند، مبهوت شدند!

اعضاى خانواده شهید عبدالحسین برونسی و مسئولان ستاد برگزارى یادواره‌ این شهید، در اسفند ماه سال گذشته  (1388/12/3) با رهبر معظم انقلاب دیدار و گفتگو كردند. متن بیانات معظم‌له به شرح زیر است:
 
 
 
بسم ‌اللَّه الرّحمن الرّحیم‌

خدا ان‌شاءاللَّه شهید عزیزمان را، مرحوم شهید برونسى را، یا همان‌طور كه عرض كردیم اوستا عبدالحسین برونسى را، رحمت كند. این خیلى براى جامعه‌ ما و كشور ما و تاریخ ما اهمیت دارد كه یك شخص خوانده شده‌ به عنوان "اوستا عبدالحسین" - نه دكتر عبدالحسین است، نه به معناى علمى استاد عبدالحسین است؛ بلكه اوستا عبدالحسین است، اهل بنائى و اهل كارِ دستى و اهل شاگردىِ فلان مغازه؛ یعنى اوستا عبدالحسین بنا، از لحاظ معرفت و آشنائى با حقایق به جائى می‌رسد كه قبل از پیروزى انقلاب در ظریف‌ترین كارهاى انقلابىِ جوان‌هائى كه در مسائل انقلابى كار می‌كردند شركت می‌كند، البته من از نزدیك در جریان آن كارها نبودم و در آن زمان یادم نمى‌آید كه با این شهید ارتباطى داشته باشم؛ لكن اطلاع دارم، میدانم، شنیدم و توى كتاب هم خواندم، بعد از انقلاب هم وارد میدان جنگ می‌شود.

می‌دانید، در دفاع هشت ساله، در مجموعه‌ى داوطلبان و سپاه و این‌ها، هیچكس به‌عنوان فرمانده و رئیس وارد میدان نمیشد؛ همه بر اساس تلاش خودشان به مقامات بالا می‌رسیدند؛ یعنى یك نفرى وارد می‌شد، بسیجى معمولى بود؛ بعد مى‌دیدند آدم قابلى است، می‌شد فرمانده‌ دسته یا فرمانده‌ گروهان، بعد می‌شد فرمانده‌ گردان، بعد می‌شد فرمانده‌ تیپ، می‌رفت بالا. مدیریت جنگ آن زمان هم فقط مدیریت نظامى نبود؛ من چون اوائل كار، مدت كوتاهى از نزدیك كارها را می‌دیدم، بعد هم كه از دور؛ تهران بودیم، لكن جریان‌ها را می‌فهمیدم و می‌دانستم.

مدیریت، صرفاً مدیریت نظامى نبود؛ مدیریت سیاسى بود، مدیریت فكرى بود، مدیریت انسانى و ادبى و اخلاقى بود؛ تا كسى این چیزها را نداشت، نمی‌توانست مجموعه‌ زیردست خودش را اداره و هدایت بكند. این شهید عزیز وارد می‌شود؛ نه معلومات دانشگاهى دارد، نه عنوان و تیتر رسمى و دانشگاهى دارد، اما آنچنان در كار مدیریت جنگ پیشرفت می‌كند كه به مقامات عالى می‌رسد و شخصیت برجسته‌اى می‌شود؛ شخصیت جامع‌الاطرافى كه مثلاً فرمانده‌ تیپ می‌شود، بعد هم به شهادت می‌رسد. ایشان اگر چنانچه به شهادت نمی‌رسید، مقامات خیلى بالاتر، از لحاظ رتبه‌هاى ظاهرى، را هم طى می‌كرد.

اینها جزء عجایب انقلاب ماست. جزء چیزهاى استثنائى انقلاب ماست كه دیگر نظیر ندارد؛ نمی‌شود هیچ جاى دیگر را با این مقایسه كرد. من از افرادى شنیدم كه ایشان در آن وقت، براى مجموعه‌هاى دانشجوئى و دانشگاهى كه از مشهد می‌رفتند آنجا، صحبت و همه را مجذوب خودش می‌كرد. خود من هم نظیر این را باز دیده بودم. مرحوم شهید رستمى، كه او هم از شهداى خراسان است؛ یك فرد روستائى و به ظاهر عامى، در جمعى كه فرماندهان درجه‌ یك نشسته بودند و رئیس جمهور وقت آن روز هم نشسته بود، آمد صحبت كرد و گزارش میدان جنگ داد، جورى كه همه‌ این فرماندهان رسمى‌اى كه نشسته بودند، مبهوت شدند!

استعداد انقلاب براى پرورش شخصیت‌هاى برجسته و افراد، تا این حد است؛ این‌ها را نباید دست كم گرفت؛ این‌ها اهمیت انقلاب و عظمت انقلاب و عمق انقلاب را نشان می‌دهد. ماها به ظواهر نگاه می‌كنیم؛ این اعماق را باید دید. وقتى انسان این اعماق را مى‌بیند، آن وقت افق در مقابل چشمش اصلاً یك چیز دیگرى می‌شود و این حوادث گوناگونى كه پیش مى‌آید، این مخالفت‌ها، این دشمنی‌ها، این ناخن زدن‌ها و پنجه كشیدن‌ها، دیگر به چشم انسان نمى‌آید؛ اینها در مقابل آن حركت عظیمى كه دارد انجام می‌گیرد چیزهاى كوچكى است.
 
به نظر من شهید برونسى و امثال او را باید نماد یك چنین حقیقتى به حساب آورد؛ حقیقت پرورش انسان‌هاى بزرگ با معیارهاى الهى و اسلامى، نه با معیارهاى ظاهرى و معمولى. به هر حال هر چه از این بزرگوار و از این بزرگوارها تجلیل بكنید زیاد نیست و بجاست. ان‌شاءاللَّه امیدواریم كه خداوند كمك كند.

خانواده‌ى محترم شهید برونسى هم خانواده‌ بسیار خوبى‌اند؛ همان روحیه‌ معنوى و صفا را در این خانواده، در دو سه بارى كه از نزدیك باهاشان آشنا شدم، من دیدم. همسر ایشان هم خانم صبور و شكیبائى است كه سختی‌هاى دوران مبارزه و بعد دوران جنگ و این‌ها را تحمل كرده و این بچه‌ها را بزرگ كرده. ماشاءاللَّه، آدم پنج تا پسر بچه‌ى شیطان را بزرگ كند، چیز كمى نیست. بچه‌هاى شهید برونسى هم قاعدتاً همچین بچه‌هاى نرم و آرامى نیستند، آنها هم همین‌طور هیجانى هستند؛ اینكه آدم بتواند این بچه‌ها را اینجور بزرگ كند و ماشاءاللَّه به ثمر برساند، خودش خیلى هنر میخواهد. سلام ما را هم به آن خانم برسانید.
 
 


Can better posture make you taller?
شنبه 11 شهریور 1396 02:47 ب.ظ
I've been browsing on-line greater than three hours lately, but I never found any fascinating article
like yours. It is beautiful value sufficient for me.
In my view, if all webmasters and bloggers made just right content as you did, the web will probably be a lot more useful than ever before.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


فهرست وبلاگ
آرشیو
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جستجو